Η ΩΡΑΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΑΝ

Η ΩΡΑΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΑΝ

"Η Ωραία του Πέραν", παράσταση βασισμένη στο ρομάντζο του Δ. Παπαδοπούλου
Σκηνοθεσία: Θεοδώρα Καπράλου, Γιώργος Παπαγεωργίου
Παίζουν: Γιώργος Παπαγεωργίου, Αντιγόνη Φρυδά

Συμπαραγωγή με την GOO Theatre Company

Για δεύτερη χρονιά, για λίγες παραστάσεις

Η Ωραία του Πέραν, ένα ρομάντζο τόσο κλισέ, που αυτό κάτι λέει!
Η Ωραία του Πέραν, το ερωτικό ρομάντζο του Δημητρίου Παπαδοπούλου, γράφτηκε το 1920, έγινε σύντομα μπεστ σέλλερ και αποτέλεσε ένα από τα πιο πολυπαιγμένα έργα των λαϊκών θιάσων. Η ερωτική ιστορία του Αιμίλιου και της Ερμιόνης, που αγαπήθηκε τότε από χιλιάδες ζευγάρια, ξαναζεί σε μια παράσταση που υπερασπίζεται με πάθος τo «μαύρο» ρομαντισμό της εποχής της. Ο ανεκπλήρωτος και μοιραίος έρωτας των δύο νέων έρχεται από τα στενά του Βοσπόρου και τα προάστια της Κωνσταντινούπολης να συναντήσει τους δύο ηθοποιούς που θα ζωντανέψουν ξανά την ιστορία που συγκίνησε τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας.

 

«Αν κανένας ένιωσε στην καρδιά του παλμούς ευγενικούς, που νεκρωθήκανε μπροστά στο βωμό της δυστυχίας και της λύπης!
Αν ζούσε και τρεφότανε μ’ ένα ωραίο όνειρο και, ξυπνώντας άξαφνα μιαν αυγούλα, είδε τ’ όνειρό του σαν καπνός να διαλύεται!
Αν κανένας αγρύπνησε ποτέ μοναχός του, σε καμιά καλοκαιρινή νύχτα, κάτω από το φεγγαρολουσμένο ουρανό, κι η ψυχή του, λυτρωμένη απ’ τα σίδερα της ύλης, πέταξε στα ουράνια ζητώντας τ’ Άπειρο!
Αυτός μοναχά ας διαβάσει το βιβλίο μου, οι άλλοι θα κάμουν καλά να το κλείσουν, γιατί δε θα το νιώσουνε».

Η Ωραία του Πέραν, το ερωτικό ρομάντζο του Δημητρίου Παπαδοπούλου (Τυμφρηστός) γράφτηκε το 1920 και έγινε μπεστ σέλλερ της εποχής. Αποτέλεσε ένα από τα πιο πολυπαιγμένα έργα των λαϊκών θιάσων. Πρόκειται για τον μοιραίο έρωτα της Ερμιόνης και του Αιμίλιου, που γίνεται αφορμή να έρθουν ηθοποιοί και θεατές αντιμέτωποι με την αγάπη, τη μοναξιά, τη ζήλια, την απογοήτευση, με την ίδια τη ζωή και την τυχαιότητά της.
Στην παράσταση του Νέου Κόσμου οι δυο ερμηνευτές, με «εργαλεία» τη ζωντανή μουσική της πολίτικης λύρας και «δάνεια» από τα ανεβάσματα των λαϊκών θιάσων (παραβάν, ηχητικά και οπτικά εφέ) οδηγούν το κοινό και «βυθίζονται» και οι ίδιοι στην αναβίωση ενός ρομάντζου τόσο κλισέ, που αυτό κάτι λέει!


Συντελεστές της παράστασης

Διασκευή: Θεοδώρα Καπράλου

Σκηνοθεσία: Θεοδώρα Καπράλου, Γιώργος Παπαγεωργίου

Μουσική: Γιώργος Μαυρίδης

Ενδυματολογική επιμέλεια: Ιωάννα Τσάμη

Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα 

Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου 

Βοηθός σκηνοθέτη: Ζηνοβία Κανελλοπούλου


Παίζουν οι ηθοποιοί

Γιώργος Παπαγεωργίου, Αντιγόνη Φρυδά 


Πού και πότε

Δώμα, από 7/12/2015 μέχρι 26/4/2016 & από 3/10/2016 μέχρι 29/11/2016

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ

ΥΛΙΚΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

ΚΡΙΤΙΚΕΣ / ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

Κωνσταντίνος Πλατής, ΘΕΑΤΡΟΜάΝΙΑ, 31/12/2015

Η Ωραία του Πέραν

...Το κοινό παρακολουθεί ένα σεμινάριο για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να παρουσιάζεται ένα έργο που φαινομενικά δεν έχει καμιά συνάφεια με την εποχή μας ακριβώς γιατί έννοιες και αξίες όπως ο έρωτας και η μέχρι τέλους διεκδίκηση του τείνουν με στρεβλό τρόπο να εκλείψουν.

Μα είναι δυνατόν εν έτη 2015 να ανεβαίνει αυτή η παράσταση στο Θέατρο του Νέου Κόσμου; Είναι δυνατόν το κοινό να ανεβαίνει στο δώμα για να δει το Γιώργο Παπαγεωργίου και την Αντιγόνη Φρυδά, στο πολυπαιγμένο την εποχή που γράφτηκε το 1920 ρομάντζο του Δημητρίου Παπαδόπουλου, να μιλάνε για ένα έρωτα με άδοξο τέλος; Οποίο το όφελος του θεατή;

Εντάξει δε λέω, ξεκινάνε έξυπνα καλωσορίζοντας το κοινό με εξαιρετικά πολίτικα γλυκίσματα και διαδραστική προσέγγιση.

Συνεχίζουν με τα εξαιρετικά εκφραστικά μέσα που διαθέτουν και με δόσεις χιούμορ την αφήγηση της ιστορίας .

Διαθέτουν τον επίσης εξαιρετικό μουσικό Γιώργο Μαυρίδη ο οποίος με την πολίτικη λύρα του μεταφέρει ακόμα περισσότερο το θεατή στην εποχή εκείνη .

Χρησιμοποιούν εξαιρετικά τα σκηνικά μέσα και καταφέρνουν να αναβιώσουν τον λιτό τρόπο παρουσίασης εκείνης της εποχής δημιουργώντας συγχρόνως πολλές εικόνες στη φαντασία του θεατή.

Έχουν την υποστήριξη στην πολύ προσεγμένη ενδυματολογική επιμέλεια από την Ιωάννα Τσάμη .

Διαθέτουν επίσης ένα από τα πιο προσεγμένα προγράμματα παράστασης που έχω στη συλλογή μου.

Εν κατακλείδι το κοινό παρακολουθεί ένα σεμινάριο για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να παρουσιάζεται ένα έργο που φαινομενικά δεν έχει καμιά συνάφεια με την εποχή μας ακριβώς γιατί έννοιες και αξίες όπως ο έρωτας και η μέχρι τέλους διεκδίκηση του τείνουν με στρεβλό τρόπο να εκλείψουν.

Να, το όφελος…

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ
TOP