ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΚΑΘΕ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ 10€

ΝΤΟΡΟΘΥ

ΝΤΟΡΟΘΥ

"Ντόροθυ" του Λοΐζου Καμπούρη
Σκηνοθεσία: Λοΐζος Καμπούρης
Παίζει: Φωτεινή Τιμοθέου
Συμπαραγωγή με την ομάδα Μέτατρον

Το έργο είναι ο μονόλογος μιας γυναίκας που πάσχει από καρκίνο. Η εξομολόγηση, το μοίρασμα ολόκληρης της ζωής της, εμπεριέχοντας την πορεία της από παιδί μέχρι τώρα.

Το έργο είναι ο μονόλογος μιας γυναίκας που πάσχει από καρκίνο. Η εξομολόγηση, το μοίρασμα ολόκληρης της ζωής της, εμπεριέχοντας την πορεία της από παιδί μέχρι τώρα. Από τη γέννησή της και το πέρασμα των πρώτων χρόνων ζωής της στην Κύπρο, τη μετανάστευσή της στο Λονδίνο, τη μετέπειτα πορεία της στην Ελλάδα, τον μεγάλο της έρωτα, αλλά και τον άντρα της -τον πατέρα των παιδιών της. Το πάθος της για τη σοκολάτα και το τσιγάρο, τις χαρές της, τις ανησυχίες της για τη ζωή αλλά και την εμβάθυνση στην αρρώστια της μέσα από τα μάτια της ψυχής της.

Την αφιλτράριστη εξομολόγησή της μέσω των ψυχότροπων φαρμάκων που λαμβάνει κατά την διάρκεια της «θεραπείας» της αλλά και το ξέσπασμά της μετά την επιρροή τους.

Τέλος η ανακούφιση, ο εξαγνισμός, η λύτρωση και η έξοδος.

Η Ντόροθυ εμφανίζεται είκοσι πέντε ετών, όσο βλέπει τον εαυτό της. Η πραγματική της ηλικία είναι εξήντα, όσο έφυγε.

Το έργο πραγματεύεται μία ψυχή εγκλωβισμένη στη μέση διάσταση, την ανάγκη της να κοινωνήσει την ιστορία της, να αφήσει στην άκρη τα «βαρίδια» της και να φύγει ήρεμη πια.


Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Λοΐζος Καμπούρης
Ενδυματολόγος: Βασίλης Μπαρμπαρίγος
Σκηνογραφία, Φωτισμός, Εικαστική εγκατάσταση: Aka Lab Architects
Μουσική σύνθεση: Σόνια Μπαξεβάνη
Ηχοληψία-Μίξη: Περικλής Φωτιάδης
Μακιγιάζ: Ευαγγελία Μανούρα
Οργάνωση Παραγωγής - Επικοινωνία: Έρικα Μήτρου
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή 


Παίζει η ηθοποιός:

Φωτεινή Τιμοθέου


Πού και πότε

Θέατρο του Νέου Κόσμου - Δώμα

από 2.12.2013 μέχρι 28.1.2014

 

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ

ΥΛΙΚΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

ΚΡΙΤΙΚΕΣ / ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

Ειρήνη Αϊβαλιώτου, Cat Is Art.gr, 28/01/2014

«ΝΤΟΡΟΘΥ»: ΑΦΙΛΤΡΑΡΙΣΤΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ, ΡΟΔΙΝΗ ΕΞΟΔΟΣ

H στιγμή της διάγνωσης και η επίγνωση του είδους της νόσου αποτελούν μια τραυματική εμπειρία για κάθε άνθρωπο. Η Ντόροθυ είναι μια γυναίκα που πάσχει από καρκίνο. Η εξομολόγησή της γράφτηκε από ένα νέο άνθρωπο, ηθοποιό και συγγραφέα, τον Λοΐζο Καμπούρη, ο οποίος και σκηνοθετεί την παράσταση «Ντόροθυ», στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Στην ηρωίδα δίνει σάρκα και οστά η Φωτεινή Τιμοθέου αγγίζοντας την ψυχή μας. Μια γυναίκα που αναγκάστηκε να αναθεωρήσει και να επαναπροσδιορίσει τη ζωή της, καθώς και να πάρει βαρύνουσες αποφάσεις για τον τρόπο που θα διαχειριστεί το πρόβλημά της στο μέλλον. Σαν αντίδωρο μοιράζει στους θεατές κομμάτι κομμάτι ολόκληρη τη ζωή της, η οποία εμπεριέχει την πορεία της από παιδί μέχρι τώρα. Από τη γέννησή της και το πέρασμα των πρώτων χρόνων ζωής της στην Κύπρο, τη μετανάστευσή της στο Λονδίνο, τη μετέπειτα πορεία της στην Ελλάδα, το μεγάλο της έρωτα, αλλά και τον άντρα της -τον πατέρα των παιδιών της. Οι έντονες συναισθηματικές της αντιδράσεις μπορούν να θεωρηθούν φυσικές και δικαιολογημένες. Η χρόνια φάση των επώδυνων συμπτωμάτων, η φαρμακευτική αγωγή, που καλύπτουν και το μεγαλύτερο κομμάτι χρονικά, απαιτούν πολλές προσαρμοστικές προσπάθειες εκ μέρους της γυναίκας, αφού η ασθένεια αποτελεί τμήμα της ζωής της. Αυτό φυσικά δεν είναι κάτι εύκολο. Το πάθος της για τη σοκολάτα και το τσιγάρο, οι χαρές της, οι ανησυχίες της για τη ζωή αλλά και η εκβάθυνση στην αρρώστια της μέσα από τα μάτια της ψυχής της γίνονται ένα τρυφερό και συγκινητικό κείμενο.

Λένε οι ειδικοί πως όσες γυναίκες εγκαταλείπουν κάθε προσπάθεια και διακατέχονται από την αίσθηση της ανημποριάς, της αδυναμίας και της απόγνωσης, ενώ παράλληλα έχουν μόνον αρνητικές προσδοκίες, καταλήγουν να βιώνουν όχι μόνο χειρότερη προσαρμογή, αλλά και αρνητικές επιπτώσεις στην εξέλιξη της υγείας τους. Από την άλλη πλευρά, οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν την ασθένειά τους ως «μία μάχη που πρέπει να νικήσουν» και έχουν πίστη στον εαυτό τους και στην ψυχική τους δύναμη, έχουν καλύτερη πρόγνωση. Επιπλέον, αυτές οι γυναίκες έχουν πιο καλή ποιότητα ζωής κατά την περίοδο της ασθένειας και πολύ μικρότερα επίπεδα κατάθλιψης, μελαγχολίας και στρες. Η Ντόροθυ, παχουλή, χαριτωμένη, φλύαρη, κάνει την αφιλτράριστη εξομολόγησή της μέσω των ψυχότροπων φαρμάκων που λαμβάνει κατά τη διάρκεια της «θεραπείας» της αλλά και το ξέσπασμά της μετά την επιρροή τους. Έτσι, λοιπόν, μπορούμε να αντιληφθούμε το πόσο ακραία μπορεί να επηρεαστεί η συναισθηματική κατάσταση της γυναίκας κατά την πορεία και εξέλιξη της ασθένειάς της. 

Τέλος η ανακούφιση, ο εξαγνισμός, η λύτρωση και η έξοδος. Μια έξοδος που έχει χρώμα ρόδινο και γλυκό, όπως μια όμορφη αυγή. Κι αυτό είναι παρηγορητικό για όλους μας, που ζήσαμε αγαπημένα πρόσωπα σε αυτή τη φάση. 

Απολύτως θεατρικό το αποτέλεσμα. Ένα σοβαρό και συνάμα καταφανώς χιουμοριστικό έργο αλλά και μια σπάνια ερμηνεία. Ο σκηνοθέτης δεν έκανε υπερβολές, ούτε θέλησε να παρουσιάσει κάτι γλυκερό, μελοδραματικό και εύκολο, απλώς εργάστηκε σκληρά και επί της ουσίας με τη Φωτεινή Τιμοθέου για να εισπράξει το κοινό κάτι τόσο απλό, όμως τόσο διαφορετικό και με απίστευτη ροή, που έμοιαζε με τον πιο λεπτό καλλιγραφισμό.  

Η Ντόροθυ εμφανίζεται είκοσι πέντε ετών, όσο βλέπει τον εαυτό της. Η πραγματική της ηλικία είναι εξήντα, όσο έφυγε.

Το έργο πραγματεύεται μία ψυχή εγκλωβισμένη στη μέση διάσταση, την ανάγκη της να κοινωνήσει την ιστορία της, να αφήσει στην άκρη τα «βαρίδια» της και να φύγει ήρεμη πια. Ο Λοΐζος Καμπούρης έγραψε και σκηνοθέτησε με αυτοπεποίθηση και ποιητική ευαισθησία, με έξοχη αφοσίωση και φοβερή μελέτη, με φροντίδα και σεβασμό, με ήθος, συμπόνια και ανθρωπισμό. Η Φωτεινή Τιμοθέου ερμήνευσε με συνέπεια και πνευματικότητα. Ατμόσφαιρα, εικόνες, ήχοι, βίντεο, αντικείμενα, τα σοκολατάκια του Fresh και οι χρωματιστές καραμελίτσες - κουφετάκια (smarties), όλα συνταίριαξαν σε κάτι μελαγχολικό και μεταξένιο, με πολλή φαντασία.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ
TOP