ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΚΑΘΕ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ 10€

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΣΥΡΙΑΝΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΣΥΡΙΑΝΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ

"Ψυχολογία Συριανού συζύγου" του Εμμανουήλ Ροΐδη
Σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη
Παίζουν: Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Ειρήνη Μουρελάτου
Συμπαραγωγή με την Ομάδα GAFF

Δύναται ένας ορκισμένος ανεξάρτητος άντρας να απαλλαγεί από την κατάστασιν ερωτευμένου;

Πώς διατηρείται ζωντανόν το πάθος;

Είναι ο γάμος ο τάφος του έρωτος;

Μία φιλόστοργος σύζυγος μπορεί να προσφέρει στιγμάς υπερτάτης ηδυπαθείας;

Δύναται ένας ορκισμένος ανεξάρτητος άντρας να απαλλαγεί από την κατάστασιν ερωτευμένου;

Πώς διατηρείται ζωντανόν το πάθος;

Είναι ο γάμος ο τάφος του έρωτος;

Μία φιλόστοργος σύζυγος μπορεί να προσφέρει στιγμάς υπερτάτης ηδυπαθείας;

Τις απαντήσεις στα ερωτήματα δίνει  με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο ο Εμμανουήλ Ροΐδης.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Το δηκτικότατο χιούμορ του συγγραφέα μπορεί να αναθεωρήσει τις απόψεις σας για τον έρωτα και το γάμο…


Έγραψαν για την παράσταση

…Η Σοφία Καραγιάννη με την ομάδα της έδωσε ζωντανή πνοή στο κείμενο, χειρίστηκε έξυπνα την ειρωνεία του λόγου καθιστώντας τον εξίσου ειρωνική εικόνα, με άλλα λόγια θεατροποιώντας τον και προτείνοντας μια απολαυστική παράσταση…

Δημήτρης Τσατσούλης (Νέα Εστία)

… σε μια παράσταση πολύ καλών ρυθμών, εύφορη, σπαρταριστή, με παραπομπές στον βουβό κινηματογράφο…/ είναι ο εξαιρετικός τρόπος που η γλώσσα-η καθαρεύουσα-του Ροΐδη διδάχτηκε και κατεβαίνει στο κοινό: καθαρή, άψογα τονισμένη, απόλυτα χωνεμένη-κάθε λέξη προβάλλει αυτό που σημαίνει…

Γιώργος Σαρηγιάννης (Το τέταρτο κουδούνι)

…Η παράσταση στο θέατρο του Νέου Κόσμου είναι από τις ευτυχέστερες περιπτώσεις δραματοποίησης λογοτεχνικού έργου, κατορθώνοντας όχι μόνο ν’ αποδώσει το κείμενο, αλλά πολύ περισσότερο να το αναδείξει! (…) Συνίσταται δε ανεπιφύλακτα και για την αντικαταθλιπτική της δράση, πολύτιμη για τις μέρες που έρχονται…

Έλενα Σταγκουράκη (Νέα Ευθύνη)

…οι δύο πρωταγωνιστές αξιοποιούν τα πρωτότυπα σκηνοθετικά ευρήματα για να προσφέρουν στον κοινό στιγμές θαυμάσιας ευωχίας….

Μαρία Κυριάκη (Επί σκηνής)


Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη
Μουσική: Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης
Σκηνικά: Δέσποινα Γαμβρούδη
Κοστούμια: Αγγελική Καραμούτσου
Επιμέλεια κίνησης: Χρήστος Παπαδόπουλος
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος


Παίζουν οι ηθοποιοί

Ιωσήφ Ιωσηφίδης
Ειρήνη Μουρελάτου


Πού και πότε

Θέατρο του Νέου Κόσμου - Κεντρική Σκηνή
από 5.3.2012 έως 15.5.2012

&

Θέατρο του Νέου Κόσμου - Κάτω Χώρος

από 5.10.2012 έως 6.1.2013

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ

ΥΛΙΚΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

ΚΡΙΤΙΚΕΣ / ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

Μάριος Παϊτάρης, Επί σκηνής, 29/04/2014

Ένας νεαρός άνδρας αποφασίζει να παντρευτεί την γυναίκα με την οποία είναι ερωτευμένος ώστε να απαλλαγεί από την αγχωτική ψυχολογία στην οποία βρίσκεται και να μπορέσει επιτέλους να απολαύσει την ζωή, πιστεύοντας βέβαια ότι η ρουτίνα του γάμου θα του προσφέρει την ήσυχη καθημερινότητα που τόσο επιθυμεί. Η γυναίκα του όμως έχει την ανάγκη της επιβεβαίωσης μέσα από φλερτ με διάφορους κυρίους τους οποίους γνωρίζει στους χορούς που πηγαίνει με τον σύζυγο της και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το πάθος του Συριανού συζύγου της να μην σβήσει ποτέ.

Η Σοφία Καραγιάννη παρουσιάζει μια δραματοποιημένη εκδοχή αυτού του τρομερά αστείου και απολαυστικού διήγηματος του Εμμανουήλ Ροϊδη, μετουσιώνοντας με εξαιρετική επιτυχία τον λόγο του κειμένου σε θαυμάσια σκηνική πράξη. Η σκηνοθεσία είναι διάσπαρτη από ένα πλήθος έξυπνων και αποτελεσματικών ευρημάτων. Το αποτέλεσμα διαθέτει μια απόλυτα επιτυχημένη αίσθηση της κωμικότητας τόσο στο επίπεδο της δόμησης της σκηνικής πράξης όσο και σε αυτό της ερμηνευτικής απόδοσης των δύο εξαιρετικών ηθοποιών της. Ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης στον ρόλο του Συριανού συζύγου παραδίδει ένα πραγματικά αξιοθαύμαστο ρεσιτάλ υποκριτικής, με ταχύτατες και άψογα δοσμένες εναλλαγές και διαχειρίζεται την «δύσκολη» γλώσσα του Ροϊδη με εξαιρετική άνεση και αμεσότητα. Η Ειρήνη Μουρελάτου στον ρόλο της συζύγου είναι κινησιολογικά άνετη και εκφραστική ενώ ερμηνεύει με πειστικότητα και ευστοχία και τους δύο άλλους ρόλους του έργου τους οποίους επωμίστηκε. Μου άρεσε πολύ η μουσική του Αλέξανδρου Εμμανουηλίδη η οποία θεωρώ ότι ενισχύει καθοριστικά το συνολικά έξοχο σκηνικό αποτέλεσμα.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ
Χρύσα Κοκκίνου, Θέατρο.gr, 15/05/2012

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΣΥΡΙΑΝΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ, ΑΠΟ ΤΟ ΟΜΩΝΥΜΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΪΔΗ

Είχα πολύ καιρό να πάω θέατρο λόγω φόρτου εργασίας. Χτες το βράδυ λοιπόν κατευθύνθηκα προς το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Είχα ακούσει πολλά για την παράσταση Ψυχολογία Συριανού συζύγου. Έφτασα στο θέατρο λίγο πριν τις 9. Ο χώρο πολύ ωραίος, πετρόχτιστος, καθαρός, περιποιημένος με 1 μικρό μπαρ που μπορούσες να αγοράσεις καφέ, ποτό ή νεράκι. Στις 21:15 άνοιξαν την αίθουσα. Η παράσταση ξεκίνησε 21:15. Η παράσταση ήταν στην καθαρεύουσα –φάνηκε ότι την είχαν δουλέψει πολύ. Οι 2 ηθοποιοί ήταν άψογοι, ο λόγος τους παρότι στην καθαρεύουσα ήταν καθαρός, χωρίς λάθη, πραγματικά άψογοι! Οι εκφράσεις των ηθοποιών ήταν άψογες επίσης! Η σκηνοθεσία ήταν ευρηματική. Χωρίς να υπάρχουν ιδιαίτερα σκηνικά νόμιζες ότι βρισκόσουν στο σπίτι, σε δεξιώσεις, ήταν απίστευτη η απόδοση όλων αυτών. Πραγματικά είναι μια από τις πιο καλοδουλεμένες παραστάσεις που είδα φέτος. Με εντυπωσίασε πολύ και η ερμηνεία του κ. Ιωσηφίδη. Ο οποίος ήταν εκπλητικός, άψογος, μιλούσε στην καθαρεύουσα άλλοτε αργά, κανονικά και άλλοτε γρήγορα και όμως κατάφερε να μην κάνει κανένα σαρδάμ και να μην χάσει στιγμή το ύφος του. Καταπληκτική παράσταση! Μην τη χάσετε, αν είστε κάπως εξοικειωμένοι με την καθαρεύουσα! Αναδεικνύει σε όλο του το μεγαλείο το κείμενο του Ροΐδη! Εξαιρετική δουλειά! Μπράβο στους δύο ηθοποιούς και σε όλους τους συντελεστές!

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ
Γιώργος Σαρηγιάννης, «Το τέταρτο κουδούνι», 30/03/2012

Το έργο. Τριαντάρης Συριανός. Μεσοαστός, στην Σύρα, τέλος 19ου αιώνα. Ερωτεύεται την Χριστίνα. Την παντρεύεται. Για να… πάψει να είναι ερωτευμένος, δεν του αρέσει καθόλου η «κατάστασις ερωτευμένου», διατείνεται. Και όμως. Μετά από ένα οκτάμηνο εγγάμου βίου συνεχίζει να είναι ερωτευμένος με τη γυναίκα του. «Εντρέπομαι να το ομολογήσω» μας εξομολογείται, είναι ο αφηγητής. 

Πώς συνέβη αυτό; Η Χριστίνα τού βγήκε «κοκέτα». Η Μεγάλη Φιλάρεσκη. Οι χοροεσπερίδες, στην ημερησία διάταξη στην Σύρα κι εκείνη πανταχού παρούσα. Όλη τη μέρα να προετοιμάζεται, όλη τη νύχτα να κουράζεται χορεύοντας και όλη την επομένη να ξεκουράζεται στο κρεβάτι. Περιτριγυρισμένη στις χοροεσπερίδες από εσμό θαυμαστών. Επικεφαλής τους, ένας νεαρός φαρμακοποιός, άλλοτε ερωτευμένος μαζί της, που δεν του τη δώσανε διότι δεν είχε τα μέσα να τη συντηρήσει.

Από την βραδιά της πρώτης χοροεσπερίδας μία γεροντοκόρη που εποφθαλμιούσε το σύζυγο και ο κλασικός κερατάς του νησιού που είχε αποδεχθεί σιωπηλά και κυνικά τις απιστίες της μακαρίτισσας πια συζύγου του θα σταλάξουν το δηλητήριό τους στον σύζυγο. Ο οποίος θ’ αρχίζει να ζηλεύει και να υποπτεύεται. Πόσω μάλλον όταν η Χριστίνα τον δέχεται πολύ αραιά, πια, στην συζυγική παστάδα. 

Αλλά δεν έχει τα κότσια να γίνει Οθέλος. Θα συμβιβαστεί. Μια απρόσμενη κληρονομιά θα του επιτρέψει να την έχει στα πούπουλα, άρα χωρίς κανένα παράπονο. Και επιπλέον θα καταλάβει πως η ζήλεια και η αραιές συζυγικές «συνάφειες» διατηρούν αμείωτο το πόθο του. Θα αφήσει, λοιπόν, την Χριστίνα ελεύθερη να χορεύει και, στη θέση του κορυφαίου των θαυμαστών, τον φαρμακοποιό να διαδέχονται διάφοροι βραχύβιοι πάντα… άλλοι. Μήπως έχει βρει το μυστικό της συζυγικής ευτυχίας;

Ο Εμμανουήλ Ροΐδης με το διήγημά του «Ψυχολογία συριανού συζύγου» (1894), πρωτοπρόσωπη αφήγηση, έχει χαράξει, μέσα σε λίγες σελίδες, ένα αστραφτερό, πολύεδρο διαμαντάκι. Που το δηκτικό του χιούμορ, η ειρωνεία, η σατιρική φλέβα του συγγραφέα της «Πάπισσας Ιωάννας» το κάνουν να πάλλεται. Εσαεί.

Η παράσταση. Η Σοφία Καραγιάννη έδωσε στο πυκνό κείμενο τη μορφή «μονολόγου για δύο». Ο σύζυγος μονολογεί –αυτούσιο το κείμενο του Ροΐδη, όχι «θεατροποιημένο»– και η Χριστίνα συμμετέχει βουβά με κάποιες ελάχιστες λεκτικές παρεμβάσεις. Η κορνίζα που περιβάλει τα δυο κεφάλια στην αρχή και στο τέλος της παράστασης εν είδει σατιρικής λιθογραφίας δίνει τον τόνο σε μία παράσταση πολύ καλών ρυθμών, εύφορη, σπαρταριστή, με παραπομπές στον βουβό κινηματογράφο. 

Εκείνο, πάντως, το οποίο θέλω να επισημάνω είναι ο εξαιρετικός τρόπος που η γλώσσα –η καθαρεύουσα– του Ροΐδη διδάχτηκε και κατεβαίνει στο κοινό: καθαρή, άψογα τονισμένη, απόλυτα χωνεμένη, κάθε λέξη προβάλλει αυτό που σημαίνει. Ένα επίτευγμα και μάλιστα από νέους ανθρώπους μιας γενιάς που δεν έχει διδαχτεί τη γλώσσα αυτή.

Εκείνο που δεν μου άρεσε είναι το εύρημα της κυλότας της Χριστίνας. Όντως έχει βάλει στο βρακί της το σύζυγο αλλά βρήκα κάπως φτηνό τον τρόπο με τον οποίο το εύρημα χρησιμοποιείται. Το σκηνικό, επίσης, της Δέσποινας Γαμβρούδη αφήνει μία αίσθηση πρόχειρου. Καλύτερα τα κοστούμια της Αγγελικής Καραμούτσου. Κι ακόμα καλύτερες οι μουσικές του Αλέξανδρου Εμμανουηλίδη.

Ερμηνείες. Πολύ εκφραστική η Ειρήνη Μουρελάτου. Αλλά η μερίδα του λέοντος ανήκει στον Ιωσήφ Ιωσηφίδη. Μετουσιώνει θεατρικά τον κρουστό λόγο του Ροΐδη, το χιούμορ αυτό που δαγκώνει και το λεπτό υπονοοούμενο με αξιοθαύμαστη ωριμότητα. Η οποία φανερώνει πως εκτός από τάλαντο πρέπει να προηγήθηκε δουλειά επίμονη και επίπονη με τη σκηνοθέτρια.

Μία παράσταση πολύ φωτεινή

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ
TOP