ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΚΑΘΕ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ 10€

ΜΙΚΡΕΣ ΖΩΕΣ Ή ΤΟ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΩ

ΜΙΚΡΕΣ ΖΩΕΣ  Ή ΤΟ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΩ

"Μικρές ζωές ή Το σώμα που κατοικώ"
Χορογραφία: Αγγελική Στελλάτου
Χορεύουν: Ιωάννα Αποστόλου, Αγγελική Στελλάτου
Από την Ομάδα Ύψιλον

Παράσταση χορού, που ξεκίνησε σαν ένα κινητικό στοίχημα-πείραμα με στόχο τον απόλυτο συγχρονισμό μεταξύ των χορευτριών…

Παράσταση χορού από την ομάδα ύψιλον.

«Ξεκινήσαμε  την παράσταση σαν ένα κινητικό στοίχημα-πείραμα με στόχο τον απόλυτο συγχρονισμό μεταξύ μας, προσθέτοντας μάλιστα προοδευτικά παραμέτρους, ώστε να δυσκολεύει το εγχείρημα. Στην πορεία φάνηκε, ότι οι κινητικές επιλογές μας, σκιαγραφούσαν τις μικρές ιστορίες που κουβαλούν τα σώματά μας, τη σχέση μας με το χρόνο, την απώλεια, την αγωνία, την ελπίδα».


Συντελεστές

Χορογραφία: Αγγελική Στελλάτου
Μουσική: Sebastian Seixas
Κοστούμια: Δέσποινα Μακαρούνη
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος
Φωτογραφίες: Λίλλα Σωτηρίου


Χορεύουν

Ιωάννα Αποστόλου
Αγγελική Στελλάτου


Πού και πότε

Θέατρο του Νέου Κόσμου - Κεντρική Σκηνή
από 14.5.2013 έως 30.5.2013

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ

ΥΛΙΚΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

ΚΡΙΤΙΚΕΣ / ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

, DanceTheatre.gr, 07/05/2013
, MetroGreece.gr, 19/05/2013

«ΜΙΚΡΕΣ ΖΩΕΣ Ή ΤΟ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΩ» - ΤΟ ΠΙΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ «ΠΑΙΧΝΙΔΙ» ΜΕ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ

<p>Η Αγγελική Στελλάτου και η Ιωάννα Αποστόλου βίωσαν, έψαξαν, ερεύνησαν και μας παρουσίασαν το αποτέλεσμα της δουλειάς τους σε μια 45λεπτη παράσταση στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, στην οποία η κίνηση και τα μουσικά-ηχητικά τοπία του Sebastien Seixas δημιουργούν μια ενιαία ρυθμολογία.</p>
<p>Δεν είναι μια παράσταση για τους ερασιτέχνες φίλους του χορού που θέλουν να αποκωδικοποιούν μέσω της χορογραφίας τις βαθύτερες σκέψεις και προθέσεις του δημιουργού.</p>
<p>Είναι όμως μια παράσταση για τους πιο εξοικειωμένους φίλους της τέχνης, που θα θαυμάσουν την ακρίβεια, την τεχνική και το συγκλονιστικό «παιχνίδι» με τα όρια του σώματος, τα οποία τελικώς παραμένουν ανεξάντλητα, διαθέσιμα για περαιτέρω εξερευνήσεις. Προλαβαίνετε να τη δείτε μέχρι τις 30/5.</p>

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ
Μίρκα Ψαροπούλου, ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 24/05/2013

ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΡΕΣΙΤΑΛ ΧΟΡΕΥΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΝΟΙΑΣ

Τι άραγε θέλει να μας πει η Αγγελική Στελλάτου της ομάδας ύψιλον με την παράστασή της «Μικρές ζωές ή το σώμα που κατοικώ », στο Θέατρο του Νέου Κόσμου; Ο,τι και να 'ταν αυτό που ο καθένας από τους θεατές μπορούσε να ερμηνεύσει με τη δική του αντίληψη, η σημαντική αυτή χορογράφος και χορεύτρια το έδωσε μέσα σε μία ώρα μ’ ένα τρόπο θαυμαστό όσο και πρωτότυπο.

Στην παντελώς άδεια από κάθε σκηνικό σκηνή δύο σκυφτές φιγούρες αναδιπλώνονται αργά, με απαράλλαχτες ταυτόσημες κινήσεις κρατώντας πάντοτε το κεφάλι προς τα κάτω, με το πρόσωπο να καλύπτεται από κοντά σγουρά μαλλιά, γκριζόμαυρα της μιας, ξανθοκόκκινα της άλλης. Συντονισμένες στους μαλακούς ήχους ηλεκτρονικής μουσικής συμπλέουν πανομοιότυπα, αρμονικά, καταλαμβάνοντας τον χώρο δίχως σταματημό. Τα χέρια ανοιγοκλείνουν σε ευρηματικούς σχηματισμούς, ενώ το σώμα ακολουθεί ένα λικνιστικό ρυθμό που συναρπάζει το βλέμμα. Μια ξαφνική μεταβολή οδηγεί σε νέα κατεύθυνση κι όλα αυτά με μια εκπληκτική ακρίβεια σ’ ένα σιαμιαίο δέσιμο δίχως άγγιγμα.

Κάποια στιγμή ο πολύ καλά μελετημένος φωτισμός αλλάζει. Οι δύο υπάρξεις με τα μαύρα ολόσωμα καλσόν σκύβουν, σηκώνονται κι αποκαλύπτουν τελικά το πρόσωπό τους. Μέσα σε καταιγισμό χειροκροτημάτων η Αγγελική Στελλάτου με την Ιωάννα Αποστόλου έδωσαν ένα μοναδικό ρεσιτάλ χορευτικής σύμπνοιας και περίτεχνου σχεδιασμού.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ
Κατερίνα Κανέλλη, ElCulture.gr, 21/05/2013

ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΣΚΥΜΜΕΝΟ ΚΕΦΑΛΙ. Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΤΕΛΛΑΤΟΥ ΚΕΝΤΑΕΙ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΖΩΗ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΕΙ

Η χορογράφος και χορεύτρια Αγγελική Στελλάτου, χαρακτηριστική δημιουργός και με σημαντικότατη παρουσία στον ελληνικό σύγχρονο χορό, επανέρχεται δυναμικά στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Μετά την αλησμόνητη Ομάδα Εδάφους, συνέχισε με πάθος και με πείσμα να μας προσφέρει προσωπικές, άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο φιλόδοξες προσπάθειες. Σήμερα, δεν χορογραφεί μόνο, ανεβαίνει ξανά στη σκηνή σε μια παράσταση για μικρές ζωές, ανθρώπινη, δουλεμένη σε κάθε λεπτομέρειά της και εντέλει βαθιά συγκινητική.

Η παράσταση «Μικρές ζωές ή το σώμα που κατοικώ» δεν φαίνεται να έχει κάποια αφηγηματική γραμμή, τουλάχιστον όχι με την κλασική μορφή της, δηλαδή με αρχή, μέση και τέλος, υπάρχουν ωστόσο σημεία αναφοράς επαναλήψεις κινήσεων, χορευτικών προτάσεων, ιδεών. Επί σκηνής, οι δυο ερμηνεύτριες, η ίδια η Στελλάτου, αυστηρή, λιτή και πιο δυνατή παρά πότε παρά τα πενήντα της χρόνια, αλλά και η νεαρή Ιωάννα Αποστόλου, οι οποίες έχουν συνεργαστεί και σε παλαιότερες δουλειές,  « Καν.ίβ.αλοι» και « Επτά θανάσιμα αμαρτήματα», συγχρονίζονται προσθέτοντας προοδευτικά παραμέτρους. Κι αν ο στόχος είναι ο απόλυτος συγχρονισμός, το παιχνίδι είναι εξαρχής μάταιο, κάθε σώμα, πόσο μάλλον, μια χορεύτρια στην αρχή της καριέρας της και μια χορεύτρια βαθιά εμποτισμένη από το χορευτικό χρόνο δεν κινούνται ταυτόσημα. Οι ποιότητες τόσο διαφορετικές, ακόμη και αν οι κινήσεις παραμένουν ίδιες και αυτό είναι άλλωστε και η ομορφιά της ατομικής κίνησης που συγχωνεύεται σε ένα ντουέτο, σωματικά επίπονο για τις χορεύτριες, οπτικά εύθραυστο και μαγικό, για εξοικειωμένους με το σύγχρονο χορό, θεατές. 

Και όλα αυτά σαν απάντηση ανοιχτή στην ερώτηση: Τι κουβαλάει το σώμα; Σίγουρα το φορτίο είναι βαρύ, το κεφάλι σκυμμένο, οι ωμοπλάτες υποστηρίζουν ό,τι αντέχουν, τα φτερά μάλλον πεσμένα. Καθ’όλη την παράσταση, το πρόσωπο των χορευτριών εμφανίζεται ελάχιστα, σώματα απρόσωπα λοιπόν κρυμμένα κάτω από μια σγουρή κόμη, χέρια απεγνωσμένα, δάκτυλο που δείχνει το μέλλον, απαγορεύει, αγναντεύει το άγνωστο...

Οι υπόλοιποι συντελεστές πίστεψαν στο εγχείρημα της Στελλάτου, οι φωτισμοί του Παναγιώτη Φουρτούνη λιτοί, ψυχροί σε σημεία, υποστηρίζουν ένα έργο απλό στην γενικότερη σύλληψη του αλλά όχι και τόσο στο να ντύσεις με φως μια γυμνή σκηνή. Ιδιαίτερη μνεία στη μουσική του Sebastien Seixas, κομμένη και ραμμένη πάνω στα κινούμενα σώματα. O Seixas, ως οργανοποιός, που είναι άλλωστε και στην επαγγελματική του ζωή, φαίνεται να σμιλεύει με τρυφερότητα και φειδώ στην λεπτομέρεια κάθε νότα πάνω στο σώμα τους.

Η παράσταση «Μικρές ζωές» αντανακλά με ένα έμμεσο τρόπο το σήμερα, τις μικρές καθημερινές κινήσεις, τα κουρασμένα σκυμμένα σώματα, τα ζευγάρια που προσπαθούν να συγχρονιστούν και να κοιτάξουν μπροστά, την συντροφικότητα που αγωνίζεται για να επιβιώσει. Προτείνουμε αυτή την παράσταση αν και τα φτερά της είναι κομμένα, ή μάλλον επειδή τα φτερά της είναι κομμένα...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ
TOP