ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ
ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ*
ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗ ΧΡΟΝΙΑ
7€ ΕΩΣ 22/9
*ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΘτΝΚ + "ΠΕΤΡΕΣ ΣΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΤΟΥ" ΘΕΑΤΡΟ ΚΙΒΩΤΟΣ

ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΕΥΑ - ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ

ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΕΥΑ - ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ

"Αδάμ και Εύα – Γράμματα από τη γη", παράσταση βασισμένη σε κείμενα του Μαρκ Τουαίην
Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης
Παίζουν: Κατερίνα Λυπηρίδου, Δαυίδ Μαλτέζε, Κωνσταντίνα Τάκαλου

Η ιστορία των πρωτόπλαστων και του Σατανά, μέσα από τη χιουμοριστική και ανατρεπτική ματιά των κειμένων του Μαρκ Τουαίην.

Στην αρχή, το Χάος: κρύο και σκοτεινό, ένα πολύ ήσυχο μέρος. Και μετά, το Πείραμα του Θεού: η δημιουργία του Σύμπαντος. Και μετά, η εξορία του Σατανά στη Γη. Και μετά, ο Αδάμ, μόνος και ευτυχισμένος. Και μετά, η Εύα, μαζί του, στο Πάρκο της Εδέμ. Και μετά, η ανακάλυψη ότι το νερό αποτελείται από υδρογόνο, οξυγόνο και γάλα, και ότι ο Ουίλλιαμ Μακίνλεϋ, το λιοντάρι, είναι σαρκοφάγο. Και μετά, οι απορίες κάτω από το Απαγορευμένο Δέντρο. Και μετά, η εξορία στην Τοναγουάντα.
Και μετά;...
Η ιστορία των πρωτόπλαστων και του Σατανά, μέσα από τη χιουμοριστική και ανατρεπτική ματιά των κειμένων του Μαρκ Τουαίην.


Συντελεστές

Κείμενο - Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης
Επιμέλεια κίνησης: Σεσίλ Μικρούτσικου
Σκηνικά - Κοστούμια: Μαρία Χανιωτάκη, Νίκος Δεντάκης
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Φωτισμοί: Χρήστος Τσαμπάς
Βοηθός σκηνοθέτη: Σεραφείμ Ράδης


Παίζουν οι ηθοποιοί

Κατερίνα Λυπηρίδου

Δαβίδ Μαλτέζε

Κωνσταντίνα Τάκαλου


Πού και πότε

Θέατρο του Νέου Κόσμου - Κάτω Χώρος 
από 20.1.2010 μέχρι 28.3.2010

 

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ

ΥΛΙΚΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

ΚΡΙΤΙΚΕΣ / ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

Μυρόεσσα Μεταξά, Mixtape.gr, 02/03/2010

Η χιουμοριστική και σκοτεινή πλευρά της πένας του ευφυούς Μαρκ Τουέιν ερέθισαν τη φαντασία του Παντελή Δεντάκη. Έπιασε, λοιπόν, και ένωσε χωρία από δύο βιβλία του Αμερικανού συγγραφέα («Το Ημερολόγιο του Αδάμ και της Εύας» και τα «Γράμματα από τη Γη») που όχι μόνο αμφισβητεί το χριστιανικό «πίστευε και μη ερεύνα», τις γνωστές κατηχήσεις και σχολιάζει με αστειότητα και πολλή τρυφερότητα και τη σχέση ανάμεσα στα δύο φύλα στην πιο πρωτόλεια μορφή της.

Η χιουμοριστική και σκοτεινή πλευρά της πένας του ευφυούς Μαρκ Τουέιν ερέθισαν τη φαντασία του Παντελή Δεντάκη. Έπιασε, λοιπόν, και ένωσε χωρία από δύο βιβλία του Αμερικανού συγγραφέα («Το Ημερολόγιο του Αδάμ και της Εύας» και τα «Γράμματα από τη Γη») που όχι μόνο αμφισβητεί το χριστιανικό «πίστευε και μη ερεύνα», τις γνωστές κατηχήσεις και σχολιάζει με αστειότητα και πολλή τρυφερότητα και τη σχέση ανάμεσα στα δύο φύλα στην πιο πρωτόλεια μορφή της.

Οι πρωτόπλαστοι και η γη δεν είναι παρά ένα -στιγμιαίο- πείραμα του Θεού για να περάσει την ώρα του και ο έκπτωτος άγγελος Σατανάς ο παρατηρητής του. Στην αρχή ο άνδρας περνούσε υπέροχα μόνος του. Έπειτα κατέφτασε αυτό το παράξενο πλάσμα, η γυναίκα. Ενοχλητική μα και απαραίτητη. Όσο εκείνος περνούσε την ώρα του κραυγάζοντας άναρθρα και καταπιανόταν με ανδρικές ασχολίες (ψάρεμα, πεζοπορία κτλ) εκείνη ανέλυε τα πάντα και προσπαθούσε να καταλάβει τον κόσμο στον οποίο βρέθηκε, το πάρκο της Εδέμ. Ο Σατανάς τους παρακολουθεί, ενίοτε τους χλευάζει, απαντάει στις ερωτήσεις τους μα δεν τους παροτρύνει ούτε τους εμποδίζει χαρίζοντάς τους άπλετη ελευθερία. Και εκείνοι, αν και περνούν ζωή χαρισάμενη προτιμούν να κατακτήσουν τη γνώση. Και εξορίζονται από τον Παράδεισο στην Τοναγουάντα…Έναν τόπο που παρά τους πόνους και τις δυσκολίες του είναι πολύ πιο παραδεισένιος στα μάτια τους.

Ο Παντελής Δεντάκης σκηνοθέτησε μια παράσταση απλή, τόσο αθώα όσο οι σκέψεις των δύο πρώτων ανθρώπων που κατοίκησαν στη γη. Τι είναι καλό; Το αντίθετο του κακού. Αλλά τι είναι κακό; Οι Πρωτόπλαστοι αποδόθηκαν ως χαζοχαρούμενοι – και με μεγάλη επιτυχία- από την Κατερίνα Λυπηρίδου και τον Δαβίδ Μαλτέζε, σαν μεγαλόσωμα παιδιά δίχως ηθικούς κώδικες και συνειδησιακούς φραγμούς. Η Κωνσταντίνα Τάκαλου ισορρόπησε εξαίσια στο αντίθετο ακριβώς άκρο ερμηνεύοντας με φυσικότητα αλλά και τις απαραίτητες διακυμάνσεις και αυξομειώσεις ένα Σατανά απογυμνωμένο από την καταχθόνια εικόνα με την οποία είναι συνυφασμένος στο νου μας, κατανοητικό και που και που απεγνωσμένο απέναντι στην ασύλληπτη αγαθοσύνη των «παιδιών» του.

Συνολικά η παράσταση αν και πολύ ευχάριστη κατέληξε με μια εσάνς πειραματισμού εξαιτίας της τόσης αθωότητας με την οποία περιλούστηκε, χωρίς αυτό να της στερεί την αξία της. Ο σκηνοθέτης διασκεύασε, θαρρώ, τα δύο κείμενα χωρίς πρόθεση να εμβαθύνει περισσότερο, με διάθεση απλώς ενός αστεϊσμού και ενός σχολίου ανάλαφρου και τον στόχο του αυτό τον πέτυχε και με το παραπάνω.

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ
Θυμέλη, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 10/03/2010

Στον «κάτω χώρο» του «Θεάτρου του Νέου Κόσμου», παρουσιάζεται μια ελκυστική θεματικά, κειμενικά, υποκριτικά, μουσικά και εικαστικά (παρά την απέριττη σκηνογραφική και ενδυματολογική όψη της) παράσταση, με τίτλο «Αδάμ και Εύα – Γράμματα από τη Γη». 

Στον «κάτω χώρο» του «Θεάτρου του Νέου Κόσμου», παρουσιάζεται μια ελκυστική θεματικά, κειμενικά, υποκριτικά, μουσικά και εικαστικά (παρά την απέριττη σκηνογραφική και ενδυματολογική όψη της) παράσταση, με τίτλο «Αδάμ και Εύα – Γράμματα από τη Γη». Δημιουργός της είναι ο ηθοποιός Παντελής Δεντάκης. Αντλώντας από τα βιβλία του – σπουδαίου «μάστορα» του κοινωνικού ρεαλισμού, αλλά ευφάνταστου σαρκαστή των κάθε λογής σκοταδιστικών και καθυστερημένων κοινωνικών αντιλήψεων – Μαρκ Τουαίην «Το ημερολόγιο του Αδάμ και της Εύας» και «Γράμματα από τη Γη», ο Παντελής Δεντάκης συνέθεσε ένα κειμενικό «παιχνίδι» που σαρκάζει τη «θεόθεν» δημιουργία του κόσμου και υμνεί τον έρωτα, την αγάπη, τη συντροφικότητα, την ανάγκη του ανθρώπου να κατανοήσει τα φυσικά φαινόμενα, την υλική υπόσταση του πλανήτη Γη και του σύμπαντος. Με αφανή «οδηγό» έναν εξορισμένο στη Γη ανθρώπινο «Σατανά», η Εύα εμφανίζεται στον κήπο της Εδέμ, όπου περιφέρεται μόνος, σαν αγρίμι, ο Αδάμ. Αγνωστοι μεταξύ ο Αδάμ και η Εύα, για να επιζήσουν και να συνυπάρξουν πρέπει να μάθουν τον γύρω τους κόσμο, τρώγοντας τον «απαγορευμένο καρπό» του «δέντρου της γνώσης». Δυο πλάσματα που «ανακαλύπτοντας» το σώμα, το νου και την ψυχή τους, τον έρωτα, την αγάπη, τη γέννηση παιδιών και τη δύναμη της συνύπαρξης και αλληλεγγύης αυτοεξανθρωπίζονται και εξανθρωπίζουν τον κόσμο. Τη χιουμοριστικά παιγνιώδη σύνθεση του κειμένου μεγεθύνουν, ομόψυχα, η σκηνοθεσία, η μουσική (Σταύρος Γασπαρινάτος), η κινησιολογία (Σεσίλ Μικρούτσικου), οι φωτισμοί (Χρήστος Τσαμπάς) και προπαντός οι ερμηνείες. Με νεανική θηλυκή χάρη και πανέξυπνη «αφέλεια» υποδύεται την Εύα η Κατερίνα Λυπηρίδου, με αντίποδα τον συμπαθέστατα «μπουφόνικο» Αδάμ του Δαβίδ Μαλτέζε. Μελαγχολικά αμφίσημος ο «Σατανάς» της Κωνσταντίνας Τάκαλου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ
Αστερόπη Λαζαρίδου, ΤΟ ΒΗΜΑ, 21/01/2010

Περίεργοι, ερωτευμένοι και χαζοχαρούμενοι

Ολα όσα θέλαμε να μάθουμε για τους πρωτόπλαστους και φοβόμασταν να ρωτήσουμε στην παράσταση «Αδάμ και Εύα - Γράμματα από τη Γη» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Κάπως έτσι (μας είπαν ότι) άρχισαν όλα: ο Θεός πειραματίζεται σαν τρελός επιστήμονας δημιουργώντας ζωή μέσα από το απόλυτο τίποτε. Και κάπως έτσι (μας είπαν ότι) έφτιαξε και τον άνθρωπο, τον Αδάμ. Δύο ημέρες αργότερα «έπλασε και τη γυναίκα για να κάνει παρέα στον άνδρα». Η συνέχεια είναι γνωστή σε όλους. Ή μήπως όχι; 

Βασισμένη σε κείμενα του ευφυούς Μαρκ Τουέιν, η εύστροφη παράσταση «Αδάμ και Εύα- Γράμματα από τη Γη» του Παντελή Δεντάκη έκανε πρεμιέρα χθες στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Η μυσταγωγία ξεκινά καθώς οδηγείσαι στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου, για να βρεθείς ξαφνικά στον Παράδεισο. Ο συγγραφέας ένιωσε την ανάγκη να χαρίσει στους πρωτόπλαστους μια ιστορία, μακριά από την όποια κατήχηση της Παλαιάς Διαθήκης. Πώς βίωναν την καθημερινότητα ως κανονικό ζευγάρι; Για ποια πράγματα καβγάδιζαν; Ποιο ελάττωμα του Αδάμ έσπαγε τα νεύρα της Εύας - και αντίστροφα; Ερωτεύθηκαν από την πρώτη στιγμή ή τους πήρε χρόνο; Ηθελαν να κάνουν παιδιά ή προέκυψαν τυχαία; Και ο Σατανάς τι ρόλο παίζει μέσα σε όλα αυτά; Είναι το σκοτεινό καταχθόνιο πλάσμα με το οποίο μας φοβέριζαν από μικρούς για να φάμε το φαΐ μας ή τελικά μοιάζει περισσότερο με έναν δαιμόνιο ρεπόρτερ που θέλησε να κατέβει στη Γη για να βρίσκεται πιο κοντά στους ανθρώπους; 

Ο Αδάμ ( Δαβίδ Μαλτέζε ) περνούσε ζωή χαρισάμενη στον Παράδεισο ως τη στιγμή που κατέφθασε η Εύα ( Κατερίνα Λυπηρίδου ). Οσο εκείνος έβγαζε άναρθρες κραυγές και απολάμβανε το ψάρεμα και το κυνήγι, εκείνη δεν σταματούσε να αναλύει τα πάντα, να δίνει χαριτωμένα ονόματα στα φυτά και στα ζώα και να μιλάει διαρκώς για τα συναισθήματά της. Ολα τα προβλήματα άρχισαν όταν το «εγώ» έγινε «εμείς» και οι δυο τους άρχισαν να σκέφτονται σαν ζευγάρι. Ο Σατανάς ( Κωνσταντίνα Τάκαλου ) παρακολουθούσε την πορεία της πρώτης δυάδας της ανθρωπότητας με περισσό ενδιαφέρον, χωρίς να επεμβαίνει. Δεν επενέβη ούτε όταν οι πρωτόπλαστοι βρέθηκαν σε απόσταση αναπνοής από το απαγορευμένο δέντρο. Σαν τον «προχωρημένο» γονιό, που προτιμά να αφήσει τα παιδιά του να κάνουν ό,τι θέλουν, να πάθουν για να μάθουν, παρά να τα έχει σε κατ΄ οίκον περιορισμό. 

Τώρα λοιπόν αρχίζουν τα δύσκολα. Ο Αδάμ αρχίζει να χαζεύει το σώμα της Εύας ενώ εκείνη κοιμάται- «πρήζομαι και πονάω και για όλα αυτά φταις εσύ!» της φωνάζει. Εξαιρετική η σκηνή κατά την οποία ανακαλύπτουν τον έρωτα, ενώ ο Σατανάς σπάει στο πάτωμα με τρομερή βία τα μισοφαγωμένα μήλα. Τα κομμάτια του καρπού πετάγονται προς κάθε κατεύθυνση σαν χαλάζι και η ατμόσφαιρα μοσχοβολάει μήλο. Απαγορευμένο μήλο. Η απόλυτη αρμονία μέσα στο χάος που έχει μόλις αρχίσει... 

Η χαζοχαρούμενη φάση του έρωτα δεν θα μπορούσε να αποδοθεί καλύτερα από τους δύο ηθοποιούς, οι οποίοι πιασμένοι χέρι χέρι ετοιμάζονται να αποχωρήσουν για την εξορία της Γης, χωρίς να καταλαβαίνουν τον πανικό που έχουν σπείρει γύρω τους. Μακριά από τον Παράδεισο θα γίνουν γονείς και λίγο αργότερα ο Κάιν θα σκοτώσει τον Αβελ. «Σατανά, ο ύπνος του Αβελ είναι εκείνος ο μακροχρόνιος ύπνος που μας έλεγες;» ρωτάει ο Αδάμ για τον θάνατο με αθωότητα παιδιού. «Η ζήλια... Σε όλη την ιστορία του Θεού είναι παρούσα. Είναι η σάρκα και το αίμα της ιδιοσυγκρασίας μας» του απαντά εκείνος δίνοντας ανθρώπινο κίνητρο και θείο άλλοθι στον Κάιν. 

Η ιστορία κυλά, οι πρωτόπλαστοι γερνούν μαζί, η Εύα προτιμά να πεθάνει πρώτη γιατί δεν θα άντεχε τον χαμό του άντρα της, που τον αγαπά επειδή είναι δικός της. Και πάλι μόνος, ο Αδάμ δίνει τον επίλογο: «Οπου βρισκόταν εκείνη ήταν ο Παράδεισος». Και το ηθικό δίδαγμα: Αν είχαν μια δεύτερη ευκαιρία, πάλι θα δάγκωναν το μήλο. 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ
Σπύρος Παγιατάκης, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 28/03/2010

Αδάμ + Εύα με ανατρεπτική ματιά

(...) Επάνω σε διάφορα κείμενα του Μαρκ Τουέιν για τον Αδάμ, την Εύα και το Φίδι, τα οποία μάζεψε ένας επίσης ευφυής Παντελής Δεντάκης, χτίστηκε μια σβέλτη και ευρηματική παράσταση σκηνοθετημένη από τον ίδιο. Μια παράσταση η οποία μεταδίδει την ευχάριστη χαμογελαστή διάθεση η οποία υπάρχει και μέσα στο πνεύμα του συγγραφέα.

Τελικά, η ιστορία του σύμπαντος δεν άρχισε με το Big Bang το οποίο δημιούργησε και τη γη μας από θεϊκό χέρι («Γιατί;» ρώτησε τον θεϊκό πατέρα ο Αρχάγγελος Σατανάς για να πάρει την απάντηση «Πειραματίζομαι!» κατά τον Μαρκ Τουέιν) αλλά από κάποια κυρία Κάρπεντερ. «Ε, όχι δεν γίνεται ένα τέτοιο βιβλίο -«Το Ημερολόγιο της Εύας» (1906)- να βρίσκεται στα ράφια της δημοτικής Βιβλιοθήκης του Τσάρλτον», αποφάνθηκε η βιβλιοθηκονόμος Κάρπεντερ και το απέρριψε ασυζητητί. Δεν ήταν τόσο το περιεχόμενο του βιβλίου -ο συγγραφέας ήταν ήδη διάσημος κι αποδεκτός στις ΗΠΑ- που την σκανδάλισε, όσο μια σειρά από «τολμηρές» εικονογραφήσεις στις αριστερές σελίδες, όπου μία Εύα «όπως την έκανε η μαμά της» χοροπηδούσε ανέμελα στις φυλλωσιές του κήπου της Εδέμ. Κι όπως συμβαίνει πάντα, το σκάνδαλο βοήθησε στη διάδοση του συγκεκριμένου βιβλίου. Αλλωστε μήπως δεν ήταν κι ο ίδιος ο συγγραφέας ο οποίος είχε (πρωτο)πει πως: «Πολλά ήταν τα μικρά στον κόσμο, που έγιναν μεγάλα με τη σωστή διαφήμιση». (Ενα άλλο απόφθεγμα του Μ. Τουέιν το οποίο ταιριάζει γάντι στη σημερινή οικονομική μας κρίση είναι κι αυτό: «Τραπεζίτης είναι ο άνθρωπος που σου δανείζει την ομπρέλα του όταν λάμπει ο ήλιος και τη ζητά πίσω μόλις αρχίσει να βρέχει».)

Αυτά συνέβαιναν πριν από έναν αιώνα. Σήμερα μια Εύα ντυμένη με λευκή «σέξι» νυχτικιά, όπως αυτή που φορά η Κατερίνα Λυπηρίδου (στο «Αδάμ + Εύα - Γράμματα από τη Γη»), μπορεί αναμφίβολα να σκανδαλίσει περισσότερο όσους σύγχρονους αρέσκονται στα μπεϊμπιντολικά πρότυπα. Ομως αν υπάρχει κάτι το γαργαλιστικό στη συγκεκριμένη παράσταση, αυτό είναι το καγχαστικό πιπέρι που έβαζε στα κείμενά του ο Μαρκ Τουέιν (1835-1910), αυτός ο διαχρονικός κι ευφυέστατος σατιρικός συγγραφέας των Αμερικανών. Η ικανότητά του να τσαλαπατά τα στερεότυπα παραμένει φρέσκια εκατό χρόνια μετά τον θάνατό του. Εναν εκπληκτικό επίγονό του ανακαλύπτει κανείς και στα γραπτά του Γούντι Αλεν (The Complete Prose of Woody Allen). Απορώ πώς το ελληνικό θέατρο δεν έχει ακόμα ανακαλύψει τα δύο απολαυστικά μονόπρακτά του. Καιρός είναι!

Επάνω σε διάφορα κείμενα του Μαρκ Τουέιν για τον Αδάμ, την Εύα και το Φίδι, τα οποία μάζεψε ένας επίσης ευφυής Παντελής Δεντάκης, χτίστηκε μια σβέλτη και ευρηματική παράσταση σκηνοθετημένη από τον ίδιο. Μια παράσταση η οποία μεταδίδει την ευχάριστη χαμογελαστή διάθεση η οποία υπάρχει και μέσα στο πνεύμα του συγγραφέα. «Μήπως δεν άρχισαν όλα από τον Αδάμ;» γράφει ο Μαρκ Τουέιν. «Μήπως δεν ήταν αυτός ο πρώτος άνθρωπος που διατύπωσε ένα αστείο γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι δεν το είχε πει άλλος προηγουμένως; Πάντως, για να είμαστε ακριβοδίκαιοι πρέπει να ομολογήσουμε πως δεν υπήρξε μόνος του στον κήπο της Εδέμ. Ηταν κι η Εύα η οποία ήταν η πρώτη γυναίκα, όπως ήταν και ο Σατανάς, ο πρώτος επιχειρηματικός σύμβουλος». (Σημειωματάριο, 1867).

Η ιστορία των πρωτόπλαστων μέσα από την ανατρεπτική ματιά του Μαρκ Τουέιν ευτύχησε να συναντήσει στην υπόγεια σκηνή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου μερικούς ξεχωριστούς ερμηνευτές. Κατ' αρχήν είναι ο Δαβίδ Μαλτέζε (Αδάμ), ο οποίος αναπτύσσεται σ' έναν τολμηρό ηθοποιό έτσι που δοκιμάζει συνεχώς καινούργιες μορφές υποκριτικής. Εδώ «δείχνει» έναν κωμικό χαζοχαρούμενο Αδάμ, ο οποίος όμως ακτινοβολεί μια πέρα για πέρα διαχρονική εξυπνάδα. Η Κατερίνα Λυπηρίδου ως Εύα «έπαιξε» αστραφτερά αυτό που λέγεται «έμφυτη θηλυκότητα» όταν αναφέρεσαι σε νυμφίδια. Μπορεί βέβαια η Κωνσταντίνα Τάκαλου να υπήρξε αρκετά αναποφάσιστη ως προς το πώς να χειριστεί έναν χαρακτήρα σαν τον Σατανά, όμως τελικά κατόρθωσε να πλησιάσει το ύφος του προπατορικού ζεύγους αποβάλλοντας τον αρχικό της, κάπως μελοδραματικό, λυρισμό.

Τέτοια «Γράμματα από τη Γη» είναι αυτά που σε κάνουν να φεύγεις χαμογελαστός από μια νεανική, εύχαρη παράσταση, ένα σπάνιο είδος στη μάλλον καταθλιπτική θεατρική σεζόν που περπατά προς το τέλος της.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ
TOP