ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΤΡΩΓΟΝΤΑΙ

ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΤΡΩΓΟΝΤΑΙ

"Όλα τα μανιτάρια τρώγονται (αν και ορισμένα μόνο μία φορά)"
Παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο κείμενο του Ερβέ Λε Τελιέ
Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης

Συμπαραγωγή με την Ομάδα 4Frontal

Μια παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο κείμενο του Ερβέ Λε Τελιέ.

«Τι σκέφτεσαι;» «Σκέφτομαι πως, αν διέθετα λίγο περισσότερο χιούμορ, η ζωή θα ’ταν ακόμα πιο απελπιστική.»

Στατιστικές αποδεικνύουν ότι η δεύτερη πιο συχνή ερώτηση που απευθύνουμε σε κάποιον είναι «τι σκέφτεσαι;» ενώ η πιο συνηθισμένη απάντηση είναι «τίποτα». Τι θα γινόταν αν απαντούσαμε στο «τι σκέφτεσαι» με αφοπλιστική ειλικρίνεια;

«Τι σκέφτεσαι;» «Σκέφτομαι πως το κεφαλαίο Q την έχει μικρή, ενώ το μικρό q μεγάλη.»

 

Σημείωμα σκηνοθέτη

•    Τι σκέφτεσαι;
•    Τίποτα.
•    Τι σκέφτεσαι;
•    Τίποτα σου λέω.
•    Λες ψέματα, θέλω να μου πεις τι σκέφτεσαι;
•    Τι με ρωτάς τι σκέφτομαι, γαμώτο;! Σκέφτομαι ό,τι θέλω. Σκέφτομαι τον Τζέιμς Μποντ, τον Έλβις Πρίσλεϊ και τον Δημήτρη Μητροπάνο. Αλίμονο σ' αυτούς που δεν αγάπησαν ποτέ. Σκέφτομαι όλους τους μαλάκες αυτού του κόσμου. Όλους τους φασίστες αυτής της χώρας. Σκέφτομαι τον Ομπάμα να χέζει. Σκέφτομαι εσένα. Σκέφτομαι δύο χρυσόψαρα. Την πρώην Σοβιετική Ένωση. Σκέφτομαι πως μοσχοβολάς. Σκέφτομαι πως θα ήθελα να γίνω έστω για ένα βράδυ ο Μπατμαν. Σκέφτομαι πως τα περισσότερα ζευγάρια στο Παρίσι κάνουν χάλια σεξ. Σκέφτομαι πως θέλω να δω έναν εξωγήινο πριν πεθάνω. Σκέφτομαι εσένα. Σκέφτομαι πως θα ήθελα κάθε πρωί να μυρίζω την βρόμικη ανάσα σου. Σκέφτομαι πως η ζωή είναι... (άστο καλύτερα). Σκέφτομαι πως θέλω να καπνίσω όλα τα τσιγάρα του κόσμου. Πως θέλω να βάλω τα κλάματα. Πως θέλω να χορέψω κάτω απ' τη βροχή, μαζί σου. Σκέφτομαι τους Φατμέ. Σκέφτομαι το σύμπαν που διαστέλλεται. Τους Ιάπωνες που παλιά δεν είχαν στο λεξιλόγιό τους τη λέξη “ευχαριστώ”, γιατί προφανώς δεν χρειαζόντουσαν τη λέξη “ευχαριστώ”. Σκέφτομαι ό,τι μου κατέβει στο κεφάλι, αλλά συνήθως κολλάω και σκέφτομαι ένα πράγμα όλη τη μέρα. Σκέφτομαι εσένα. Σκέφτομαι πως μου τη σπας όταν με ρωτάς τι σκέφτομαι. Σκέφτομαι εσένα. Σκέφτομαι πως δεν σε φίλησα ποτέ στη μέση του δρόμου. Σκέφτομαι πως μυρίζεις υπέροχα. Σκέφτομαι πως είσαι ηλίθια. Σκέφτομαι πως θα ήθελα να ήσουν εδώ κι όχι αλλού. Γαμώτο. 
 
Παντελής Δεντάκης 

 


Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης

Μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης

Σκηνικά - Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα

Επιμέλεια κίνησης: Ζωή Χατζηαντωνίου

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός σκηνοθέτη: Μελίνα Σκούφου

Φωτογραφίες: Στάθης Μαμαλάκης


Παίζουν οι ηθοποιοί

Σταύρος Γιαννουλάδης, Θανάσης Ζερίτης, Ελένη Κουτσιούμπα, Νεφέλη Μαϊστράλη, Αριστέα Σταφυλαράκη.


Πού και πότε 

Κάτω Χώρος, από 20/2/2015 μέχρι 5/4/2015 

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ

ΥΛΙΚΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

ΚΡΙΤΙΚΕΣ / ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

Γιάννης Μόσχος, ClickAtLife.gr, 26/02/2015

«Όλα τα μανιτάρια τρώγονται (αν και ορισμένα μόνο μία φορά)»: κριτική θεάτρου
Ο Γιάννης Μόσχος γράφει κριτική για την παράσταση «Όλα τα μανιτάρια τρώγονται (αν και ορισμένα μόνο μία φορά)» που παρουσιάζεται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου από την ομάδα 4Frontal.

Μία από τις τάσεις που ορίζουν την επιτυχία της σύγχρονης πορείας του Θεάτρου του Νέου Κόσμου είναι οι δουλειές των 4Frontal. Έχουν αναδειχθεί σε μια από τις πιο δραστήριες θεατρικές ομάδες, κάτι που το αποδεικνύει το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή παίζονται τρεις παραστάσεις τους στο εν λόγω θέατρο. Ο «Μουνής» της Λένας Κιτσοπούλου που συνεχίζει για δεύτερη χρονιά την επιτυχία του, η «Αντιγόνη» για εφήβους κάθε Κυριακή και η νέα προσθήκη έχει τον παραισθησιογόνο τίτλο «Όλα τα μανιτάρια τρώγονται (αν και ορισμένα μόνο μία φορά)».

Μία από τις τάσεις που ορίζουν την επιτυχία της σύγχρονης πορείας του Θεάτρου του Νέου Κόσμου είναι οι δουλειές των 4Frontal. Έχουν αναδειχθεί σε μια από τις πιο δραστήριες θεατρικές ομάδες, κάτι που το αποδεικνύει το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή παίζονται τρεις παραστάσεις τους στο εν λόγω θέατρο. Ο «Μουνής» της Λένας Κιτσοπούλου που συνεχίζει για δεύτερη χρονιά την επιτυχία του, η «Αντιγόνη» για εφήβους κάθε Κυριακή και η νέα προσθήκη έχει τον παραισθησιογόνο τίτλο «Όλα τα μανιτάρια τρώγονται (αν και ορισμένα μόνο μία φορά)».
Η παράσταση είναι βασισμένη πάνω στο ομώνυμο κείμενο του Ερβέ Λε Τελιέ και προσπαθεί να δώσει απαντήσεις στη δεύτερη πιο συχνή ερώτηση που απευθύνουμε σε κάποιον: «τι σκέφτεσαι;». Και μπορεί η πιο συνηθισμένη απάντηση να είναι «τίποτα», ας είμαστε όμως ειλικρινείς: δεν το εννοούμε ποτέ. Κάθε άτομο είναι μοναδικό και ως εκ τούτου ο τρόπος σκέψης του δε γίνεται να μπει σε κουτάκια, αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι δεν έχουμε τους ίδιους προβληματισμούς ή ότι δε νιώθουμε τα ίδια συναισθήματα. Πάνω σε αυτή τη βάση πατάει η νέα δουλειά των 4Frontal και φιλοδοξεί μέσα στους πέντε χαρακτήρες και τις εκατοντάδες απαντήσεις να μας κάνει να αναγνωρίσουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας.

Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη δομή και η αφήγηση ακολουθεί μια αρκετά αφαιρετική πορεία, αλλά τα 70 λεπτά ρέουν πολύ ευχάριστα και ανάλαφρα ώστε δεν καταλαβαίνεις πότε μπήκες στην αίθουσα και πότε φεύγεις (εντάξει, ίσως και να το καταλαβαίνεις, χάρη όμως στην εφευρετικότητα της ομάδας που σπάει τα όρια με το κοινό λέγοντάς του ανά τακτά διαστήματα την ώρα). Δεν υπάρχουν νεκρά διαστήματα και η ροή διακατέχεται από τέτοια σπιρτάδα που σε κρατά διαρκώς σε εγρήγορση. Οι πέντε ηθοποιοί (Σταύρος Γιαννουλάδης, Θανάσης Ζερίτης, Ελένη Κουτσιούμπα, Νεφέλη Μαϊστράλη, Αριστέα Σταφυλαράκη) εκμεταλλεύονται πανέξυπνα την αρχιτεκτονική του Κάτω Χώρου του θεάτρου και τη φέρνουν στα μέτρα τους. Μέσα από διαρκή εναλλαγή ερωταποκρίσεων και μουσικών κομματιών καλύπτουν όλο το φάσμα των νοημάτων που κρύβεται μέσα σε όλα τα «τίποτα» που έχουν ειπωθεί ως απάντηση σε κάθε «τι σκέφτεσαι;».
Αυτό που έχει καταφέρει η συγκεκριμένη ομάδα είναι να μεταφέρει την αίσθηση της παρέας επί σκηνής, χωρίς να γίνεται εσωστρεφής ή να διακόπτει τις διόδους με το κοινό. Ίσα-ίσα που βάζει και αυτό στο κλίμα. Εκτός όλων των άλλων στόχων, η παράσταση πραγματοποιεί ένα meta σχόλιο πάνω στο μοντέρνο θέατρο και τις εμμονές του. Και δεν κρίνει αφ’ υψηλού μα το πράττει δίπλα στον κόσμο. Ξεχωρίσαμε λίγο περισσότερο την Ελένη Κουτσιούμπα για την ενέργεια και την άνεση κίνησης που έχει επί σκηνής, όλη η ομάδα πάντως είναι ένα καλοδουλεμένο σύνολο που περνά καλά και σε κάνει να διασκεδάζεις μαζί τους. Ξέρουν πώς να είναι τολμηροί δίχως να προκαλούν και αυτή η αρετή μόνο ευκαταφρόνητη δεν είναι στις μέρες μας.

Το κείμενο δίνει στους 4Frontal όσες ελευθερίες χρειάζονται για να αναδείξουν τις αρετές τους. Έχουν ανεπτυγμένη αίσθηση του χιούμορ, τόσο σε σωματικό όσο και σε λεκτικό επίπεδο και η κωμωδία τους διαθέτει πλέον ταυτότητα. Την ίδια στιγμή δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στο συναίσθημα. Χωρίς να βαραίνουν το περιεχόμενο, αναμοχλεύουν αναμνήσεις και συγκινήσεις από το υποσυνείδητό μας. Έρωτας και θάνατος, φοβίες και όνειρα, αλλά και μικρές καθημερινές παραξενιές, όλα έρχονται στην επιφάνεια και σίγουρα κάποια στιγμή θα θες να αναφωνήσεις «αυτό το έχω σκεφτεί και εγώ». Αν στο τέλος της παράστασης ρωτήσεις το διπλανό σου τι σκέφτεται και σου απαντήσει πάλι «τίποτα», θα ξέρεις τουλάχιστον ότι αυτό μάλλον θα σημαίνει «τα πάντα».

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΛΙΓΟΤΕΡΑ
TOP